Adopcja

Celem Adopcji Serca, nazywanej także „adopcją na odległość”, jest przede wszystkim zapewnienie dostępu do edukacji dzieciom z najuboższych rodzin w krajach tzw. globalnego południa. Dzieci jednak nie wykorzystają dobrze tej szansy, jeśli jednocześnie nie będą miały poczucia bezpieczeństwa i nie będą czuły się kochane. Dlatego warto w procesie Adopcji Serca wspierać także rodziny, najczęściej samotnych rodziców czy innych opiekunów, pod których skrzydła trafiają dzieci osierocone z powodu zamieszek wojennych w krajach Afryki lub chorób rodziców. Nie wystarczy pomagać. Trzeba się tymi dziećmi opiekować, a opieka jest związana z odpowiedzialnością moralną za te dzieci. Obecnie proces adopcyjny kończy się, kiedy dziecko osiąga wiek 21 lat. Wówczas na ogół ma ukończoną szkolę średnią. Jednak coraz więcej podopiecznych Adopcji Serca myśli o studiowaniu. Dlatego trzeba stworzyć system, który umożliwi wspieranie takich osób.
Początki Adopcji Serca sięgają 1994 r. Akcja ta rozwinęła się w Rwandzie, gdzie na skutek ludobójczej wojny aż 300 tys. dzieci pozostało bez rodziców. Jej inicjatorem był Ruch MAITRI. Jego przedstawiciele, Wojciech Zięba i Tadeusz Makulski, zaprosili do współpracy pallotyńskich misjonarzy, ponieważ ci pracowali już wtedy w Rwandzie od ponad 20 lat i doskonale znali lokalne środowisko. Wkrótce do dzieła Adopcji Serca dołączyły inne kraje, gdzie działy pallotyńskie misje, DR Kongo, Kamerun, Wybrzeże Kości Słoniowej, Zambia, a także Kolumbia i Indie.
Projekt Adopcja Serca wciąż się rozrasta, w proces ten angażuje się już 19 zgromadzeń zakonnych. Siostry Pasjonistki Adopcję Serca prowadzą na wszystkich placówkach misyjnych.

GLAD, właściwe GLADEMARE NDONGA, chłopiec z Kamerunu z Ndelele, który dzięki adopcji s. Jozefaty z Kołem misyjnym w Strzemieszycach uczęszcza już kolejny rok do szkoły w Kamerunie. Zapraszamy do adopcji. Roczny koszt utrzymanie to 100 euro.



Deklarację o adopcji na odległość Pobierz plik